Frictie wint de Socratesbeker 2021!

Uit het juryrapport:

De jury heeft met Frictie gekozen voor een boek dat zij maatschappelijk het meest urgent acht en het meest van een eigen filosofie vindt getuigen. Rasch verkent zonder schroom een terrein waar het denken slechts tentatief de weg weet: de zich steeds uitdrukkelijker opdringende digitale werkelijkheid. In haar boek put zij uit de ongekende rijkdom van het actuele culturele leven, van de literaire en filosofische traditie. Daarbij bereikt Frictie wat een filosofisch boek behoort te doen: het zet aan tot denken, juist op een terrein dat nog niet volledig in kaart is gebracht. De digitale werkelijkheid breidt zich uit, wordt dominanter. Daar komt nu de grotendeels met modellen bestuurde coronasamenleving nog bij. Zonder filosofisch voorstellingvermogen en filosofische inkadering blijven die nieuwe terreinen versluierd – in die zin dat ze het licht van de kritische filosofische reflectie maar sporadisch binnenlaten. Het winnende boek slaat een bres in die versluiering. Het ontsluit, geeft woorden en wijst ten slotte een weg naar ethiek en vrijheid.

Alles over Frictie: Ethiek in tijden van dataïsme hier.

Het feest en de afgrond dragen elkaar: ‘De vadsige koningen’ van Hugo Raes

Bij uitgeverij Karakters is zopas een heruitgave verschenen van De vadsige koningen, de debuutroman van de Vlaamse schrijver Hugo Raes (1929-2013). Miriam Rasch schrijft in een persoonlijk verhaal waarom we deze roman dringend moeten (her)ontdekken. ‘Het gewone leven is het absurde en in de grenspraktijken huist het normale. Wie anders beweert, houdt zichzelf voor de gek.’

Ergens aan het begin van deze eeuw schreef ik een brief aan Hugo Raes. Wat erin stond, weet ik niet meer, alleen dat ik hem nooit verstuurde. Hij stierf in 2013, dus de brief blijft voorgoed onverzonden. En trouwens ook onherstelbaar verdwenen in het stof van oude computers die niet meer werken.

Lees verder bij de lage landen: Het feest en de afgrond dragen elkaar: ‘De vadsige koningen’ van Hugo Raes

Podcast: ANTIBODIES, Boogaerdt/VanderSchoot & Miriam Rasch

Op zoek naar frictie in een voorspelbare, door data-gedreven wereld.

In een nieuwe aflevering van OFFBEAT ontmoeten theatermakers Boogaerdt/VanderSchoot (Suzan Boogaerdt en Bianca van der Schoot) en schrijver Miriam Rasch elkaar. Zij houden zich, ieder vanuit hun eigen vakgebied, bezig met dezelfde thema’s. Boogaerdt/VanderSchoot maakte de voorstelling ANTIBODIES, waarin ze de rol van het menselijk lichaam onderzoeken in deze frictie-loze wereld van de data. Miriam Rasch analyseert in haar boek ‘Frictie’ het dataïsme, het geloof dat alles te vertalen is naar data. In haar boek pleit ze voor meer frictie in een wereld die steeds voorspelbaarder wordt. Vanuit deze verschillende perspectieven gaan Boogaerdt/VanderSchoot en Miriam, onder leiding van Inge Janse, met elkaar in gesprek. Luister mee naar een ontmoeting.

Meer informatie op de website van Theater Rotterdam.

Over The Social Dilemma en cijferwijsheid bij Follow The Money

Sinds vorige maand schrijf ik met enige regelmaat een stuk voor Follow The Money, platform voor onderzoeksjournalistiek. Opvallende trends of gebeurtenissen rondom data, privacy en digitale technologie leg ik onder een filosofisch vergrootglas.

Lees de eerste twee stukken:

Terwijl de reptielen dwalen op internet
Over de Netflix-documentaire The Social Dilemma en de vraag: kunnen we eindelijk eens stoppen met het evolutie-argument?!

Cijfers spreken niet voor zich, maar wie leert ons ze te verstaan?
Over cijfers die houvast moeten geven in pandemische tijden, maar lang niet altijd een eenduidige boodschap laten horen. Ook cijfers moet je leren lezen – tot die tijd geven ze vooral macht aan wie ze uit mag leggen. Cijfers vragen om de kunst van het interpreteren.

Steun Follow The Money door lid te worden, en klik onderaan het artikel op de volgknop om op de hoogte te blijven van nieuwe stukken.

Frictie: Ethiek in tijden van dataïsme – online presentatie 6 mei 2020

Wees welkom bij de feestelijke online launch van Frictie: Ethiek in tijden van dataïsme op 6 mei 2020 om 17.00 uur. Ik ga in gesprek met Nikki Dekker en Dirk Vis over de vraag wat niet in data te vertalen is, onder de bezielende begeleiding van DIGIDOPAMINE (Harm Hofmans en Nadine Roestenburg). Luister, denk, chat en proost mee!

Bestel alvast een exemplaar bij de lokale boekhandel, bijvoorbeeld Athenaeum. Rotterdammers kunnen een gesigneerd exemplaar reserveren bij Van Gennep en dat ophalen of per fiets laten bezorgen. In de tussentijd luister je hier naar de bijbehorende Spotify-playlist en lees je hier een fragment 🙂

(Wees gerust, het boek is niet zo dik als het plaatje doet vermoeden.)

What’s going on? Het essay in de wereld

Bij de presentatie van De wereld in jezelf: De Nederlandse en Vlaamse literatuur van de 21e eeuw in zestig essays, 7 februari 2019, Spui25. 

Ik wil beginnen met een paar brokstukken aan u te vertellen, lapidaria uit de afgelopen maanden die in een zeker verband met elkaar lijken te staan. Een essayistisch verband hoop ik. Of dat dan ook nog iets belangwekkends over het essay zegt, moet straks maar blijken. “What’s going on? Het essay in de wereld” verder lezen

Échappement: twee maanden in het Van Doesburghuis

‘Er is ook een piano (merk Sellier) aanwezig.’

De tijd dat ik met regelmaat pianospeelde ligt al meer dan tien jaar achter me. Soms mis ik het, de samenkomst van lichaam en geest waar het om vraagt en de vergetelheid die die samenkomst je even kan geven. Ik besloot wat van mijn oude bladmuziek mee te nemen naar het Van Doesburghuis, waar ik twee maanden zou verblijven. Dat moest genoeg tijd zijn om weer wat oefening te krijgen en het zou een goede manier zijn om de gedachten te verzetten tussen het schrijven door. Een van de laatste stukken die ik had gespeeld was ‘Clair de lune’ van Débussy. Romantisch en ook supermodern – passend, daarom, bij een residentie in de atelierwoning.

Lees verder hieronder of bij het Letterenfonds: Échappement “Échappement: twee maanden in het Van Doesburghuis” verder lezen