Waar gaat dat heen? Daags na mijn eerste rigoureuze kennismaking met de rookvrije horeca (Raconteurs in de Melkweg op dinsdag, Doe Maar in de HMH op woensdag), sta ik alcoholvrij te doen op een dancefestival. We gingen naar Blijburg en ik was de Bob.

Voor alles moet een eerste keer zijn. Zaterdag 5 juli dan maar. De omstandigheden waren gunstig: een festival dat om twaalf uur afliep, op een plek waar je niet zomaar komt, laat staan wegkomt met het openbaar vervoer, met Jeroen en een paar van zijn vrienden, en een opkomende verkoudheid. Later kon ik daar nog aan toevoegen: een festival dat toch niet zo heel leuk was, waar je op elke plek op het terrein drie soorten muziek door elkaar hoorde en de wc te duur was en te ver weg om veel te willen zuipen.

We zaten al op de A2 toen ik in paniek op het stuur sloeg. 'Blijburg valt toch niet óók onder de rookvrije horeca?' Niet drinken én niet roken zou toch wel te veel gevraagd zijn. Jeroen wist me gerust te stellen: het is immers een strand en het zou vast niet de hele avond blijven regenen, zodat we gewoon buiten zouden staan. Ook al reden we nu onder zwarte donderwolken naar het Noorden.

Hij had gelijk. Hoewel het koud was en winderig, viel er geen druppel zolang wij er waren. Dus ik kon gewoon kettingroken. Je moet toch iets in je handen hebben en de hele avond cola is ook geen pretje. Bij aankomst dronk ik toch een biertje, dat na één slok al dood in mijn glas lag. Fijn! Daar hoefde ik me in elk geval niet om te bekommeren. De rest wel, maar dat maakte niet uit; binnen het uur was iedereen lam.

Zo liepen er op Costa del Soul wel meer mensen rond: nooit zoveel wazige, out gaande en kotsende types bij elkaar gezien (of het moet op Dour zijn geweest, maar dat duurt dan ook vier dagen). Of lag dat aan mijn eigen nuchterheid? Uiteindelijk lukte het me iets van de dronkenschap en spaceyness van de anderen te voelen. Beweerde ik vroeger altijd dat ik niet lekker kon dansen zonder een sloot bier achter de kiezen - da’s dus niet waar.

Dat mag best een kleine openbaring genoemd worden: Miriam kan het op een feestje naar haar zin hebben zonder te drinken! Gelukkig was het wel om half een klaar. De nazit op een dakterras kon me gestolen worden. 'Maar half een is toch een heel volwassen tijd!' Ik hield mijn poot stijf: 'Maar het is geen Bob-tijd.' Met vier kachelende mannen in de auto reed ik volkomen nuchter weg. Want dat is het mooie van geleende dronkenschap: zodra je achter het stuur gaat zitten ben je weer je eigen, alcoholvrije zelf.

Nu moet ik alleen nog leren om ook niet de kater van de anderen te voelen. Misschien durf ik de volgende keer dan zelfs de weg richting de rookvrije horeca weer in te slaan.


_________________________________________________________________________________

Gerelateerde artikelen:

• Het festivalgevoel scoren Waarin zit het verschil tussen het ene festival en het andere, wat onderscheidt Werchter van Soenda?
• Rock Werchter 2009 hoogtepunten
• VERjaardagSLAG Een experimentele verjaardagviering op Festival a/d Werf
• Voor iedereen die straf verdient Op een festival kun je ook de merkwaardigste gesprekken voeren en de vervelendste mensen ontmoeten

Lees meer over: festival, dance