Het gonsde al maanden door ons huis: de iPhone kwam eraan. Eerst was hij (het is een hij) gesignaleerd in Amerika, waar Maxima en Willem-Alexander hem stiekem maar niet ongezien op de kop tikten. Toen arriveerde hij in Europa en op Marktplaats. Ten slotte werd bekend wanneer hij de Nederlandse markt zou gaan veroveren, want dat het een hype was die ging veroveren, stond vast. Vervolgens liep het abonnement van Jeroen bijna af (of dan toch over drie maanden), kwam het schip met geld en op 26 augustus 2008 stond de postbode voor de deur met een pakketje.

Je begrijpt: ik vermaak me al maanden met dat ding, simpelweg door hem te bespotten. Het is ook zo makkelijk: neem een man die dol is op Apple, neem een nieuw gadget van Apple, een incubatietijd van enkele maanden, een broertje dat de telefoon een paar weken eerder heeft bemachtigd, en de lulligheden puilen van mijn lippen. Totaal niet grappig natuurlijk, maar wel een echte dijenkletser.

De iPhone is inmiddels een week oud en heeft zijn draai in huis gevonden. Een eigen plekje voor de voeding, net als de katten, en heel veel quality time, net als de katten. Soms mag ik hem ook aanraken.

Oké, genoeg nu. Het is een mooi ding. Begin er tegen mij niet over dat het verpakkingsmateriaal bijna kunstzinnig zo mooi is, want dan vraag je erom - maar het is een mooi ding. De iPhone (ik ga nu even op mijn knieën voor de complete leek) is een telefoon, maar ook een mp3-speler en een computer met onbeperkt internet. Er komen geen toetsen aan te pas, je hebt alleen een scherm tot je beschikking, waar je 'tappend' (over een jaar in de Van Dale) met je vinger alles op doet. Als je ergens tekst wil invoeren, tap je op het veld en er verschijnt een toetsenbord op het scherm. Snappez-vous?

Verder kan dat scherm ook alle kanten op gebruikt worden: als je het toestel horizontaal houdt, komen je foto's horizontaal in beeld, bijvoorbeeld. Het werkt zelfs in de diepte, want met een een-tweetje van de vingers zoom je in tot de tekst van, zeg, www.nu.nl leesbaar is. Voor die vingerbeweging wordt nog gezocht naar een term (stretchen, gok ik). Het scherm is zelfs zo gevoelig voor beweging, dat er spelletjes op staan die je speelt door balletjes naar boven of beneden, links of rechts eraf te laten rollen. Dit is een verklaring voor het feit dat wij sinds 26 augustus 's avonds op de bank een zwart dingetje vlak onder onze neus omhoog en omlaag bewegen alsof we kippig zijn.

Op 27 augustus bleek helaas dat de iPhone geen lange adem heeft. Al dat rollen, stretchen en tappen is ook vermoeiend. Dus net als de poes moet hij elke dag voer krijgen. Water is niet nodig; daarvan zit voldoende in de karpervijver.

Wanneer loopt mijn abonnement eigenlijk af?


_________________________________________________________________________________

Gerelateerde artikelen:

• Marcel Proust en zijn iPhone Uiteindelijk heb ik er dan toch zelf ook een
• Ik ga op vakantie en ik neem mee... De iPhone
• Spin zonder web Gelukkig is er dan de iPhone

Lees meer over: iPhone, internet