Vandaag herlas ik de inleiding die ik schreef bij Memento. Nagelaten vertalingen van Gerard Rasch. Elders op deze site is er een deel uit te vinden.

Daarom als illustratie hier een gedicht uit Memento, van Miron Bialoszewski.


Flirt met het concrete

plots
liefde
voor wie? wie?

de benen gebogen
omgekeerd knielend
beken ik het
de eerste
stoel
en er is ontroering
en samen buigen
en nu jij
o stoel
ik hou van je
stoel
ik hou van je
en dit is een tragische liefde
want daar is meteen
het loeren van het bedrogene al buiten de stoel
het zal uitkijken
mij ziengoed eruit zien
zich wreken

heb ik bedrogen? ...?
ja:
buiten de stoel
wreekt zich – heeft uitgekeken
de bedrogen
rest van de wereld
die er mooi uitziet
er niet uitziet voor mij


_________________________________________________________________________________

Gerelateerde artikelen:

• Dichters als allriskverzekering van het volk Twee lezingen: Geert Buelens over de Dichter des Vaderlands en Gaston Franssen over het fenomeen stadsdichters
• Het dier Hugo Claus Een gedicht van Hugo Claus over de essentie van (onze fascinatie voor) het dier
• Techniek in de literatuur IV In deze aflevering een gedicht van Osip Mandelstam over ’De telefoon’
• Ik heb eb Over hoe poëzie kan troosten, zoals ze ook op de bloedpoli weten
• Wat te doen met 25 miljoen? (en een kredietcrisis) K. Michel weet raad
• Of Mere Being van Wallace Stevens is tegelijk bloedstollend, ontroerend en griezelig. Het doet denken aan de monoliet uit 2001: A Space Oddysey

Lees meer over: poëzie, Bialoszewski