Samengestelde woorden zijn vaak saai, lelijk en flauw. Tafelpootonderleggerfabrieksopslag, dat werk. Vandaag maakte ik kennis met een samengesteld woord dat op het eerste gezicht saai en lelijk is, maar me toch erg wist te charmeren.

Glasvezelkabelinblaastechniek.

Zo'n woord dat je 's ochtends als je de trein uitstapt op een generatorwagen ziet staan (met verkeerd spatiegebruik, dat wel) en dat een hele wereld een naam geeft. Onder het spoor (ja, dat kan) zat een verborgen werkman onverstaanbare zaken te roepen. Enkele meters verderop een ander, bovengronds, de voeten breeduit op de rails, die aan iets lijkt te trekken en duwen, terwijl hij dingen roept als 'Nieuw!' en 'Drukken!'. Weer een paar stappen verder staat de derde man naast de spoordijk, bij een enorme spoel met kilometers kabel. Hij volgt de orders op en laat de spoel draaien.

En dan achter hem, het verlossende woord: glasvezelkabelinblaastechniek.

Ik liep erlangs en wist: dit gaat niet meer weg. Uren later, als ik opsta om naar de wc te gaan, slaan mijn voeten alsnog het ritme: glásvezelkabelínblaastechniek.

Heerlijk.



_________________________________________________________________________________

Gerelateerde artikelen:

• Hidde Maas, das duik Een selectie uit het Miriams, naar aanleiding van het hilarische boekje Taal is zeg maar echt mijn ding, van Paulien Cornelisse
• Systematische irrationaliteit Overal van toepassing, dit economische begrip

• Monade Een genuanceerd en toch bruikbaar woord

• Domotica en zelfredzaamheid Oftewel thuistechnologie, waarbij die glasvezelkabelinblaastechniek goed van pas komt