Love Story op het Boekenfestijn
05/09/08 20:00 Denk aan: Leven

Ik werkte daar voor de korting - net zoals ik jarenlang tijdens mijn studie in boekwinkels werkte voor de korting. Die korting is nu afgeschaft vanwege de vasteboekenprijs. Ik zal maar niet vertellen wat mijn vaste boekhandelaarsloon was. Als ze die belachelijke wet afschaffen kan het in elk geval niet slechter worden, en heb je nog het voordeeltje van de korting.
Na die twee dagen stonden wij boekenleggers in het kantoortje voor de uitbetaling. 'Miriam - twee dagen - 85 gulden verdiend - uitgegeven... 85 gulden en vijfentwintig cent.' Ik bloosde (ik bloosde toen om alles). 'Nou, dat kwartje mag je houden hoor.' Snel ging ik het kantoortje uit, met mijn tas vol boeken.
Sindsdien houd ik het bij een bezoek aan het Boekenfestijn, ik geef liever mijn geld gewoon uit dan nogmaals in dat kantoortje te moeten staan luisteren naar mijn liederlijke boekenuitgave. En die boeken zijn al zo goedkoop.
Gisteren was de elfde keer. Voor de eerste keer ben ik binnen mijn budget gebleven (onder de zestig euro). Een nep-constatering, want dat komt alleen maar omdat ik nu het geld heb om het hele jaar door boeken te kopen zonder dat ze afgeprijsd zijn, zonder dat een zwarte streep op de bovenkant ze brandmerkt.
Zou het daarom zijn dat ik me ergerde? Of kwam dat doordat ze de theme from Love Story draaiden? Daar moet ik al sinds 1970 van janken, van ver voor mijn geboorte dus.
Zou het daarom zijn dat ze van die vrolijke tassen verkochten voor vijftig cent? Zelfs het Boekenfestijn doet nu aan milieubewust shoppen. Maar wat gebeurt er met al die boeken die niemand wil hebben? Dat weet ik nog uit mijn boekverkoperstijd: die gaan in de papierversnipperaar. Als zelfs het Boekenfestijnpubliek het niet wil hebben, wacht voor het boek de guillotine.
Nog tot en met zondag in de Jaarbeurs.
blog comments powered by Disqus