Druilerig weer, een week vrij en gedachten over een gigantisch bouwwerk dat nog geen fundering heeft: de ideale ingrediënten om eindelijk eens het project Notities digitaliseren tot een einde te brengen. Langer dan een jaar geleden schreef ik er voor het eerst over, maar nu kan ik zeggen dat mijn Notebook up-to-date is met mijn notitieboekje. 226 digitale blaadjes met geniale citaten, gedachten en invallen - en met hier en daar een confidentie, een wanhopige uithaal of liefdesverklaring. Een fundament, mag ik wel zeggen, is gelegd.

Het is mooi om te zien dat dingen die me bezig houden, achtervolgen soms, hun kiem vinden in een notitie, jaren geleden neergepend. Hoewel, het is ook ietwat verontrustend: ik word ouder, en ben al bijna zo'n besje met stokpaardjes, geijkte uitdrukkingen en eigenaardigheden. Maar toch overheerst het gevoel van rust bij het zien van zulke motieven door mijn notities heen.

Ook stuitte ik op mijn synesthesie-onderzoekje, waar ik hier ook over geschreven heb (Synesthesie en de kleur van je pincode). Toentertijd realiseerde ik me na het lezen van een artikel, dat ik val in de categorie 'synestheten': mensen die kleuren en vormen verbinden aan getallen, dagen en in sommige gevallen ook letters en woorden. Een manier om te testen of je echt lijdt aan dit 'symptoom van onderontwikkelde hersenverbindingen', is om een vragenlijst in te vullen. Maandag - rood; vier - blauw; september - oranje et cetera. Na een half jaar doe je dat opnieuw. Stemmen de antwoorden overeen, dan mag je jezelf synestheet noemen.

Et voilà! Meer dan een jaar later is het vonnis geveld. Tenminste, als 3 - geelgroen hetzelfde wordt gerekend als 3 - groengeel.

Als voorbeeld van de motieven mogen de volgende twee notities gelden, die een illustratie van elkaar zijn, zonder dat het expliciet is. Misschien zijn ze geen illustratie van elkaar en bestaat de correlatie alleen in mijn hoofd. Ze zijn allebei een illustratie van mijn opvattingen over wat liefde is.

Op 26 januari 2005 schreef ik:
In De Toverberg sluiten eerst Hans Castorp en Claudia Chauchat samen een pact voor Peeperkorn; later doen Castorp en Peeperkorn hetzelfde voor Chauchat. Wat een mooie notie! Een verbond sluiten voor iemand!

En op 11 mei 2008 een citaat uit Nachttrein naar Lissabon van Pascal Mercier:
… De onaangename kanten van het leven, alle dingen waarmee we te kampen hebben, waren gewoonweg te talrijk en te heftig dan dat onze gevoelens ze ongeschonden konden doorstaan. Daarom kwam het op loyaliteit aan. Dat was geen gevoel, zei hij, maar een wil, een beslissing, het partij kiezen door de ziel. Het was iets wat het toeval van ontmoetingen en de toevalligheid der gevoelens in een noodzaak veranderde. Een vleugje eeuwigheid, zei hij, niet meer dan een vleugje, maar toch.


_________________________________________________________________________________

Gerelateerde artikelen:

• Digitaliseren is eindeloos I Mijn eerste bericht over Notebook
• Synesthesie en de kleur van je pincode Met een visualisering van mijn 'jaargang'
• Bericht van het intellectuelenfront Enige kanttekeningen bij Pascal Mercier
• Op zoek naar een vorm Het huis van woorden waar een fundament voor nodig is
• Techniek in de literatuur II Over röntgenapparaten in het sanatorium van De Toverberg

Lees meer over: synesthesie, Notebook, De Toverberg, Pascal Mercier, Peter Bieri