't Is om te lachen / huilen

schrijven
Op woensdag heb ik vrij. Hoewel, vrij. Naast de boodschappen, het schrobben van de wc, en het werk voor 8WEEKLY, moet ik ook nog een meesterwerk produceren. En een stukkie schrijven.

Dat meesterwerk doet er eigenlijk al te lang over om meesterwerk te worden. Inmiddels is de derde ronde ingegaan: schrappen, herschrijven, wikken, wegen. En dan nog kom ik dingen tegen waarvan ik denk: hoe is het mogelijk dat ik dit ooit uit mijn vingers heb gekregen?!

Nee, ik geef geen voorbeelden. Dat komt wel als het meesterwerk eenmaal een meesterwerk is: volmaakt en immuun voor misverstanden uit het verleden. Dan wordt het lachen, gieren, brullen!

Maar... shit... hoe zit dat dan met een blog? Die heeft maar één ronde, het is typen en plaatsen. Aan de andere kant krijgt hij talloze herkansingen; je hoeft maar met je ogen te knipperen en er staat iets anders.

Of helemaal niets meer.

Leestip van de dag: "Het Boek" van Bruno Schulz.

Bookmark and Share

_________________________________________________________________________________

Gerelateerde artikelen:

blog comments powered by Disqus