Frictie op shortlist Hypatiaprijs

Na de Socratesbeker en de Jan Hanlo Essayprijs, heeft Frictie nog een shortlist bereikt! De tweejaarlijkse Hypatiaprijs gaat naar het beste en meest prikkelende en actuele filosofieboek geschreven door een vrouw. Zwemmen in de oceaan stond destijds ook al op de shortlist.

De uitreiking is op 28 mei in Perdu.

Op Follow The Money: Hoe autonoom zijn we, wanneer we een deel van ons leven aan technologie ‘uitbesteden’?

Voor Follow The Money schreef ik naar aanleiding van het verschijnen van Autonomie, een zelfhulpgids een essay – geen herhaling van zetten, maar een poging om op een andere manier iets over het onderwerp te zeggen, bijvoorbeeld aan de hand van The Every van Dave Eggers.

‘Autonome technieken werken minder goed dan ze beloven, maar toch hebben we er hoge verwachtingen van. Ze zouden ons leven makkelijker maken en onze beslissingen beter. Maar hoe autonoom zijn we zelf nog, wanneer we een deel van ons leven ‘uitbesteden’ aan technologie? En klopt het dat wie autonoom is, zich ontworstelt aan de invloed van anderen? Miriam Rasch pleit voor een andere invalshoek.’

Lees hier verder.

Columns in Filosofie Magazine

Sinds juli 2021 schrijf ik een maandelijkse column voor Filosofie Magazine. Een vrijplaats om te denken en te spelen met taal. Hieronder de links naar de gepubliceerde columns, van nieuw naar oud:

Oorlog (nr. 5/2022)

‘Ik heb mijn hele leven gewijd aan de roman,’ zegt de Indiase romanschrijver Amitav Ghosh in een interview met NRC Handelsblad. Maar schrijvers zullen met hun romans de wereld niet veranderen. Alle klimaatfictie ten spijt, verzucht hij, zijn we geen graad dichter bij een oplossing voor het klimaatprobleem gekomen. Waarom dan toch blijven schrijven in tijden van crisis?

Vertrouwen (nr. 4/2022)

De voorgeschiedenis doet niet ter zake, maar de situatie was dat ik een belastingadviseur nodig had. Liever gisteren dan vandaag. Ik vroeg wat rond bij schrijvers- en kunstenaarsvrienden, want het moest geen Zuidas-type met verkeerde verwachtingen zijn.

Zelfhulp (nr. 3/2022)

De afgelopen tijd heb ik me verdiept in het genre van het zelfhulpboek. Niet om een beter mens te worden – al hoopte ik (vergeefs) als bijvangst het geheim van een gelukkig leven te ontrafelen – maar om redenen van professionele aard.

“Columns in Filosofie Magazine” verder lezen

Recensies in NRC Handelsblad: René ten Bos, Michel Dijkstra, beste boeken 2021

Recensie NRC, 7 oktober 2021: In Intimiteit en onthechting voert filosoof Michel Dijkstra vier kunstenaars op bij wie kunst voortdurend uitdrukking geeft aan hun persoonlijke obsessies. Hun gemene deler: een mystieke inslag.

Levenskunst is je eigen ego loslaten

Recensie NRC, 29 juli 2021: Hoe geef je uitdrukking aan dat wat niet in de modellen of zintuiglijke ervaring past? Filosoof René ten Bos schreef een boek over ‘het weer’. (Over Meteosofie)

Ten Bos benadert de kwalijke relatie tussen mens en natuur met zwarte humor

De vijf favoriete boeken uit 2021 van 26 NRC-recensenten

  • Jan Oegema: Rilke en de wijsheid. De kunstenaar als leraar Een diepzinnig en ontroerend boek-als-een-vriend over wat het betekent om te leren, laten leren en geleerd te krijgen. Prometheus, 272 blz. € 24,99
  • Rolando Vázquez: Vistas of Modernity. Decolonial Aesthesis and the End of the Contemporary Belangrijk essay over de politiek van representatie in de kunsten en in alledag, dat hopelijk snel in het Nederlands vertaald wordt. Mondriaanfonds, 184 blz. € 16,99
  • Virginia Woolf & Merve Emre: The Annotated Mrs. Dalloway Het oeuvre van Virginia Woolf is een doorlopende ode aan de zintuiglijkheid en was (niet alleen) voor mij een vluchtheuvel in dit jaar van sociale afstand en digitale overmaat. W.W. Norton, 320 blz. € 35,99
  • Jeanette Winterson: Twaalf bytes. Heden en toekomst van kunstmatige intelligentie Grappig, feministisch, belezen, op de hoogte, en naar mijn zin net iets te optimistisch, waardoor deze essays voortdurend de geest prikkelen. Vert. Arthur Wevers. Atlas Contact, 352 blz. €24,99
  • Karl Ove Knausgård: De morgenster Knausgård probeert gewoon weer het onmogelijke – een bekering tot het geloof beschrijven, het leven na de dood – en komt er nog mee weg ook. Vert. Marin Mars. De Geus, 666 blz. € 25,99

Knausgård – De morgenster. Acht overwegingen, geen spoilers

Ambities zijn Karl Ove Knausgård nooit vreemd geweest. Wilde hij met Mijn strijd minutieus een mensenleven – het zijne – beschrijven, zijn nieuwe roman De morgenster (vertaald door Marin Mars) is een poging door te dringen in de dood. Vanaf de zondeval, toen de mens zo nodig moest weten van goed en kwaad, hoort het bewustzijn van de dood bij ons. Wat als de dood ons wordt afgenomen? Knausgård glorieert met een onderhuidse spanning die mij zelfs bij de tweede keer lezen achtervolgde tot in mijn dromen. Acht overwegingen, geen spoilers.

Lees veder bij Athenaeum: Knausgård glorieert in De morgenster. Acht overwegingen, geen spoilers

Rebecca Solnit – Orwell’s Roses, recensie

Rebecca Solnit, befaamd en bekroond essayist, las op jonge leeftijd George Orwell: 1984 en Animal Farm natuurlijk, later ook zijn essays en fait divers. Naar een column over het planten van bomen blijft ze haar hele leven terugkeren. Orwell wordt een intellectuele vriend, een gelijkgezinde, een dode die nooit anders is geweest dan levend. Met Orwell’s Roses legt ze een getuigenis van deze vriendschap af. Deels biografie, deels ode, deels een maatschappijkritisch onderzoek naar de deplorabele staat van onze wereld, maar altijd: een echt Solnit-essay.

Lees verder bij Athenaeum: Orwell als intellectuele vriend

A Vade Medum of Urgent Editing: Non-linear essay with APRIA

For a special issue on urgent publishing over at the online peer-reviewed journal APRIA, I wrote an experimental essay on what a practice of Urgent Editing could look like.

Abstract: Urgent publishing can be considered a movement that travels from speed to relevance, linking the two. This is asserted through a situated, relational practice – it is in the midst of things. Comparably, the editor is often understood as being an ‘intermediary’, meaning the editor is working in the space between author and text and reader, between publisher, production, and printed matter. They bring out the best possible realisation of the intention or goal of the publication; rationalising it, putting it in context, relating it to public debate, literary history, or stakeholders. Often, the editor and the editorial work remain invisible to the outside, and are supposed to do so. But this invisibility extends even to discussions about (innovating, digitising) the publishing process. There is plenty to do about design, revenues, marketing, software, tools, the role of the author, but what about the intermediary between all of those? At most, it is heard that in the age of social media and self-publishing, no-one needs an editor anymore. Moderators, fact-checkers, and coders are the new middle men, and in the end the editor will surely lose their job to automation. This makes it urgent too for the editing profession to reconsider their role. Their character of intermediary suggests that an important role may be available for the editor in urgent publishing. But what could that role be? Discussing three case studies from applied publishing research, I will sketch how the editor can play a pivotal part in an urgent publishing practice.

This essay is conceptualised and published using Twine, an application which allows the reader to pursue their own path through the text. At the end of each chapter and section, options for the next step are presented based on connections within the different parts of the content. The reader can choose however they like, whether intuitively, rationally, or randomly. There’s also the opportunity to read the essay in a linear manner. For those who wish, there’s also a PDF version available. In short: be your own editor.

Enter here.

I also wrote the Editorial, which offers short introductions into the topic and the other contributions, see here.